A never ending story

Gepubliceerd op woensdag 28 augustus 2019 19:21 Foto's: Piet Bergstra.

Als je denkt dat binnenkort de shovel voor kan komen rijden om het krakersbolwerk Bovenhavenstraat 14 tegen de vlakte te schuiven, dan heb je het mis. Nog niet zolang geleden schreven wij over de erbarmelijke omstandigheden van de voormalige Kamper Verf- en Glashandel (even verder op) en de gevaarlijke situatie ter plaatse (instortingsgevaar) op onze Facebookpagina.  Dat artikel heeft schijnbaar GroenLinks wakker geschud. Want zij klommen in de pen en dienden weer schriftelijke vragen in over dit pand.

 

Vragen over de eerder gemaakte afspraken (denk aan de aangenomen motie van de SGP om de zaak zo snel mogelijk plat te gooien), de bodemverontreiniging, de gemeentelijke subsidie, de monumentale status en natuurlijk over de ontbrekende toekomstvisie. Het college wordt onbetrouwbaar genoemd en GroenLinks heeft het paard van ‘restauratie’ weer van stal gehaald.

Nu is maar een klein stukje van het hele gebied in handen van de gemeente. De rest is van een ontwikkelaar en een autobedrijf. Samen kan er best wat moois ontstaan. Maar dan moet je wel eerst ruimte creëren. Misschien moet je alles wel aankopen als gemeente! Als je eenmaal het hele gebied in handen hebt, kun je een toekomstvisie maken en het hele gebied ontwikkelen. Ook dit gebied is een toegangspoort tot de stad. Je zou bij die toegangspoort parkeervoorzieningen kunnen aanleggen onder de bebouwing. Wel waterdicht, natuurlijk. Kom met een constructief voorstel voor aankoop voor het hele gebied in plaats van weer te beginnen over restauratie. Laten we hier iets ontwikkelen zoals Zwolle heeft gedaan op de plek van het voormalige ziekenhuis De Weezenlanden. Dan ben je constructief bezig.

Ondertussen blijft het van de zijde van GroenLinks stil. Men schrijft hardnekkig over het opknappen/restaureren van het pand. Maar dat krakersbolwerk is niet van de gemeente. Sterker nog, niemand wil het pand hebben, zelfs niet met ‘geld toe’ (als daar een verplichting tegenover staat dat de villa opgeknapt moet worden). Dat hebben we de wethouder vaak genoeg horen zeggen.

 

Trouwens, bouwkundig gezien is de belangrijkste eigenschap van een villa; ‘een natuurlijke, klassevolle en luxueuze inrichting. Je hebt pas echt met een villa te maken wanneer interieur en exterieur in harmonie zijn en er gekozen is voor duurzame en kwalitatieve technieken en materialen’ Dat zijn niet onze woorden en daar lijkt ons hier geen sprake van. Dus, houden wij het hier op een krakerspand/-bolwerk. Een die niet meer te redden valt. Geef dat toe en blijf niet hangen in het verleden. 

Je kunt wel blijven hameren op wat er in het verleden allemaal NIET is gedaan door de eigenaren of gemeente maar dat schiet niet op. Wij leven nu, in 2019 en we moeten het doen met wat we hebben. We moeten door en het gebied opnieuw invullen. We moeten er iets moois van maken zodat er over 100 jaar gezegd wordt: ‘Dat hebben ze mooi gedaan in 2019!’  Daarmee kom je verder. Niet met nog eens 25 jaar mekkeren over iets wat niet meer te redden valt.