Reevediep: een verkenning

Gepubliceerd op dinsdag 2 april 2019 20:24 Foto's: Piet Bergstra. Tekst: Joep Boerman, RvdR IJsseldelta, Piet Bergstra

Het is vandaag, 1 april, een prachtige dag. De zon schijnt, een straf windje uit het oosten. Het Reevediep, voor het eerst open voor het publiek. Dus ik besluit de boel maar eens te verkennen. Ik begin aan de zuidkant van de recreatieschutsluis Scheeresluis (Kamperstraatweg) en loop naar het westen, richting het Drontermeer. De hekken staan er nog dus ik loop er maar omheen want ik meen zeker te weten dat het vandaag zover is. Of toch niet? Volgens mij wel.

 

Mijn doel is tot het einde te lopen. Dat zal toch niet zo ver zijn? Mijn eerste indrukken? Een gebied met heel veel potentie. Toegegeven: toen men destijds met het plan kwam om dit aan te gaan leggen, was GBK tegen. Wij vonden het gebied al mooi. Maar een meerderheid ging er mee akkoord. Dan moet je niet in je verlies blijven hangen maar meegaan in de verdere ontwikkelingen, onder het motto: Die brug slopen ze echt niet meer.

Door de komst van het Reevediep is een groot deel van de omgeving ten zuiden van Kampen veranderd. Naast alle maatregelen voor waterveiligheid is in het gebied ook vierhonderd hectare nieuwe natte deltanatuur gerealiseerd. Er zijn nieuwe fiets-, wandel- en struinpaden aangelegd. De fiets- en wandelverbindingen in het Reevediep bestaan uit ongeveer 11 km fietspaden en 9 km wandelpaden. Het Reevediep is verder voorzien van een vaargeul voor de recreatievaart. Dat is goed voor de lokale economie en de levendigheid in de stad. Hengelsportliefhebbers krijgen volop nieuwe mogelijkheden langs de noordelijke dijk van het Reevediep. 

Zicht op de recreatiesluis en de inlaat van het Reevediep bij de Kamperstraatweg.
Zicht op de recreatiesluis en de inlaat van het Reevediep bij de Kamperstraatweg.
Koolzaad
Koolzaad

Nadat ik het tweede viaduct van de N50 onderdoor gelopen ben maakt de weg een scherpe bocht naar links. Hier loopt de weg zo'n honderd meter parallel aan de N50 om aan het einde een bocht naar rechts te maken, en af te buigen van de N50. In deze bocht ligt De Enk. Een mooi gebied met een paar grotere bomen. Die hebben de grote werkzaamheden van de afgelopen jaren overleefd. Qua vormgeving is de Enk eigenlijk hetzelfde gebleven. Alleen het land er omheen is veranderd. Er schieten drie hazen weg, over de hoge dijk van 4,50 meter, richting het oude land.

De Enk
De Enk

Als je de Enk gepasseerd bent loop je richting de Nieuwendijkbrug. “Een slanke brug zonder tierlantijnen”, aldus landschapsarchitect Yttje Feddes in het boek Deining in de IJsseldelta van schrijver Joep Boerboom. Een mooi gezicht als je onder de brug doorloopt. Het is de verbinding over het Reevediep tussen Kamperveen, Noordeinde en de stad Kampen. Grauwe ganzen houden mij nauwlettend in de gaten. Aan de andere kant van de dijk ligt het buurtschap de Roskam. “Bij het ontwerp was het soms wat wikken en wegen. De ontwerpers wilden dan de pijlers twintig meter uit elkaar. Voor de aannemers was dertien meter praktischer. Dus werd het zeventien meter” vertelt Yttje. De eerste ruim 3,5 kilometer zit erop. Het valt mij op dat er nu al veel fietsers gebruik maken van het fietspad.

Nieuwendijkbrug
Nieuwendijkbrug

Ik loop door. Hier wordt het stil. Ik hoor alleen nog de vogels en de wind. De dijk kronkelt verder richting het westen. Na 5 kilometer liggen er grote pijpen onder de dijk door. Een ervan spuwt water het Reevediep in. Ik klim de dijk op en probeer mij te oriënteren. Kijken waar dat water vandaag komt. Ik zie een dijk, een gebouwtje en wat huizen maar heb geen idee waar ik ben. Thuis pak ik Googel maps er maar even bij. De kaart is nog niet bijgewerkt, de satellietbeelden laten de werkzaamheden zien. Nu is duidelijk: de buizen komen van het rijksmonument gemaal Van der Engelen Van der Veen. Het gemaal aan de Noordwendigedijk, bij de Molenkolk.  

Inlaat: aan de andere kant van de dijk de Molenkolk en gemaal Van der Engelen Van der Veen.
Inlaat: aan de andere kant van de dijk de Molenkolk en gemaal Van der Engelen Van der Veen.

Even later maakt de weg weer een scherpe bocht naar rechts. Deze hele hoek is een prachtig gebied voor vogels. Kuifeenden liggen er te slapen. Er ligt een kunstmatig aangelegde waterplas en de vaargeul is ver weg. Daarna maakt de weg twee keer een ‘halve’ bocht naar links. Waterhoentjes vliegen op om even verder weer te landen. Het laatste deel loopt rechtdoor, richting Reevesluis en Reevedam. Hier is men nog druk bezig met de aanleg ervan. Onder aan de dijk ligt het Drontermeer te schitteren in het zonlicht. Twee jonge meisjes komen teruglopen, elk met een peddel in de hand. Ze zijn wezen kanoën. Het fietspad buigt af over de dijk naar het oude land en sluit aan bij het Waterkeringpad. Dit ligt net ten noorden van Noordeinde. Op deze manier kun je een mooi rondje fietsen. Via Noordeinde, terug naar de Roskam en de Nieuwendijkbrug. Tot het einde van het Reevediep via de zuidzijde is het 7,5 kilometer. 

Zoals ik al eerder schreef: een prachtig aangelegd natuurgebied. Kampen gaat daar van profiteren, daar ben ik zeker van: het zal vele dagjesmensen trekken: fietsers, wandelaars, vogelaars. Het gebied is nu nog wat nat, het water staat hoog. De natuur moet zich nog verder ontwikkelen wat het is nog een vrij kale boel. Maar dit gaat wel goed komen. Laat dat maar aan de natuur over. 350 hectare nieuwe natte deltanatuur met fiets, wandel en struinpaden. En 43 hectare rietmoeras. 

 

Het grootste deel van het nieuwe moeras ligt direct ten oosten van de waterkering van het Drontermeer. Het maakt deel uit van de ruim 3 km2 nieuwe natuur in het Reevediep. Het hele moeras staat onder invloed van de waterdynamiek van het Drontermeer en het Reevediep. Tientallen soorten vogels profiteren en leven inmiddels in dit gebied: vogels als dodaars, krakeend, krooneend, zomertaling, waterral, blauwborst, en kleine karekiet. Het gebied is toegevoegd aan het bestaande Natura 2000-gebied Veluwerandmeren.

 

Het boek Deining in de IJsseldelta van Joep Boerboom geeft heel goed weer hoe het hele gebied tot stand is gekomen. Waar heel veel mensen aan het woord komen: een bewoner die 'tot het gaatje gaat', de landschapsarchitecte, de schipper, de bewaker, bewoners (die moesten verhuizen), de rietdokter, archeologen, ecologen etc. Met heel veel mooie foto's. Een mooi naslagwerk.

 

Als ik terug ben bij het beginpunt heb ik er 15 kilometer opzitten. De hekken zijn inmiddels verdwenen. Nu alleen nog even de boel ‘doorprikken’ naar het Drontermeer zodat ook de watersport er optimaal gebruik van kan maken en mensen er een rondje Kampen over het water kunnen doen.