Schotte en de gemeentewerf

Gepubliceerd op woensdag 25 april 2018 18:30 door Piet Bergstra

Misschien weet je het nog: de gemeentewerf moest met stoom en kokend water worden verplaatst. Het bedrijf naast de werf aan de Loswal, Schotte Kunststoffen, wilde uitbreiden. Ze zitten natuurlijk niet op een plek waar de uitbreidingsmogelijkheden voor het oprapen liggen. En als de werf weg is heb je die mogelijkheden wel. De grond van de buren staat maar een keer te koop. Kortom, win-win. De werf werd verplaatst naar IJsselmuiden.

Dan ben je verbaast als je drie jaar later, tijdens Sail 2018, langs Schotte vaart. Dan zie je de oude werf kennelijk nog onaangeroerd liggen. Dan rijst de vraag of dit wel zo’n “stoom- en kokend water-verhaal” was. Dus stak ik mijn licht op bij Schotte en ging “verhaal halen”.

 

Ik werd hartelijk ontvangen door Richard en Jeroen. Richard komt uit Rotterdam, Jeroen uit Groningen. Een echte binding voor hen met Kampen (behalve het werk) is er dus niet.

Eerst even de historie. Schotte begon in de negentiende eeuw. Achter de Warmoesstraat in Amsterdam om precies te zijn. Daar hield het bedrijf zich bezig met de productie van kurken. In de jaren zestig brak daar brand uit. Toen stond met voor de vraag: opnieuw bouwen op dezelfde locatie (zonder uitbreidingsmogelijkheden) of verhuizen? Zo kwam Kampen in zicht. Het bedrijf verhuisde vanuit Amsterdam naar Kampen. In de loop van de jaren breidde het bedrijf steeds verder uit. Totdat ze niet verder konden. Er was geen grond meer beschikbaar. De eigenaar van het bedrijf had als alternatief industriegrond in Apeldoorn. Dus Schotte dacht erover om te verhuizen naar Apeldoorn.

 

Het duurde lang voordat er een duidelijk antwoord kwam op hun vraag of de grond van de werf wel of niet gekocht kon worden. Dit betekende wel dat het hele bedrijf doorgelicht moest worden. Wat was rendabel en wat niet? Maar goed, uiteindelijk kwam er toch groen licht en kwam de grond beschikbaar.

 

“Het uitwerken van een bouwplan, het aanvragen van offertes en vergunningen, laten maken van rapporten of er zeldzame dieren op het terrein zijn, het saneren van ‘gratis verkregen asbest’ slokt meer tijd opslokt dan ons lief is. We zijn echter geheel afhankelijk van instanties die er geen boodschap aan hebben of we haast hebben of niet”, aldus Richard.

In de plafonds van de oude kazerne waar de voertuigen gestald stonden blijkt vliegasbest te zitten. Stickers tonen aan dat men in het verleden daar al onderzoek naar heeft gedaan. Alleen bij de gemeente is dit niet (meer) bekend. Wie die sanering gaat betalen is ook nog niet duidelijk. Men bouwt voorlopig om het oude gebouw heen.

 

Nog even een blik in de productiehal. Hier worden diverse kunststof verpakkingen geproduceerd. Er werken zo’n 70 mensen. Hiervan werken zo'n 25 mensen (voornamelijk Polen en Hongaren) in de productie. “Voor dit werk zijn geen Nederlanders te krijgen. Dat willen ze helemaal niet. We kregen eens iemand via een uitzendbureau. Toen we uitlegden wat hij moest doen draaide hij zich om en vertrok weer. Daar zijn we mee opgehouden”, aldus Richard.  Dus de uitbreiding met 12.000 m2 komt er aan. Er wordt aan gewerkt. Als iedereen in oplossingen kan denken zouden de eerste palen in mei/juni in de grond kunnen.